Σωτήρης Παστάκας


Χόρχε
… Η ποίηση του Σωτήρη Παστάκα είναι βιωματική, ελλειπτική, νοτισμένη από μνήμες προσωπικές, αλλά και συλλογικές, λειτουργεί ως μια καταγραφή της αστικής ζωής και των αδιεξόδων της, αλλά και ως απολογισμός των όσων έχουμε ζήσει και μη. (Δίφωνο, Καλοκαίρι 2007)

Τώρα που απέκτησα
συγγενείς και φίλους
ανάμεσα στους νεκρούς,
ο γάτος μου
όλο και σκαλίζει το χώμα.
Τώρα που κάθε λουλούδι
ανθίζει μέσα στο πένθος,
κι οι γλάστρες μου φέρουν
το όνομα
εκείνων που έχουν πεθάνει,
ο γάτος μου
τριγυρνώντας από τη μια στην άλλη,
με τα μπροστινά πόδια του
σκάβει, με τα πίσω κλοτσάει,
γέμισε χώμα την ταράτσα μου,
κοκαλάκια και νεκροκεφαλές,
πειστήρια αγάπης ανθρώπων
που εκείνος δεν αγάπησε
επειδή δεν τους γνώρισε,
αλλά σήμερα μπήκε στον κόπο
και κουβάλησε ανάμεσα
στα δόντια του, απ’ τη βεράντα
και τον απέθεσε μπροστά
στα πόδια του γραφείου μου
τον Θανάση – αύριο ποιος ξέρει
ποιον θα ξεθάψει.

Χαμένο κορμί
Αυτό το κάτι που βλέπω
στα μάτια σου
τώρα που με κοιτάς
κατάματα
μ’ ενοχλεί ακόμη περισσότερο:
όσο θα ‘χω δυο μάτια
για σένα δεν θα ‘μαι
χαμένο κορμί
αλλά καμένο χαρτί.

Τριλογία
Στην “Τριλογία” συγκεντρώνονται οι ποιητικές συλλογές “Χαμένο Κορμί”, “Συσσίτιο” και “Ροή ρακής”.
Όπως γράφει ο ποιητής και κριτικός Κωνσταντίνος Μπούρας: “… Λόγος λιτός, ακριβοδίκαιος και εξομολογητικός. Μια λυρική φωνή πνιγμένη στα σκουπίδια της καθημερινότητάς μας στα χρόνια της Κρίσης. Η χρεωκοπία του σώματος συναγωνίζεται την οικονομική αθλιότητα κι η υποφώσκουσα επανάσταση τη συχώρεση και το μοίρασμα των πενιχρών μας αγαθών με τους άλλους. Η αλληλεγγύη μοιάζει να είναι η μόνη διέξοδος στις παντοειδείς κρίσεις που ο ποιητής-ψυχίατρος γνωρίζει καλά πώς να τις διαχειρίζεται. Την κρίση όμως της μέσης ηλικίας την κοινωνεί στους αναγνώστες του, κερνώντας τους μια γουλιά ρακή από το κελάρι της γενναίας μεταμέλειας για τις στιγμές που φύγανε και για όσα δεν προλάβαμε να πούμε στους ζωντανούς… Μελετήστε τον. Διαβάστε τον μετά μανίας. Είναι από τους λίγους ειλικρινείς γραφιάδες του καιρού μας, που δεν αρέσκεται σε ωραιοποιήσεις και δεν τρέφει το εγώ του εις βάρος τού εμείς.”

Συσσίτιο
Μυρίζει ψητό…
Γλυκός τραχανάς
Πριν δεκαπέντε…
Ποιο Μουράνο;
Περιφέρομαι…
Σ’ ένα άδειο…
Ανάμεσα…
Κι αυτή…
Έναν καινούριο…
Υποτονθορύζει…
Ανοίγω μια…
Με κριθαρόζουμο…
Έτσι όπως…
Ο άντρας…
Ρακή οροπεδίου
Νηστικά σώματα…
Έρημοι δρόμοι…
Φρέσκος σολομός…
Ένα πιάτο…
Το βρώμικο…
Φακές κόκκινες…
Καταναλώθησαν…

Παραπάτημα στη χαρά
Το δέκατο ποιητικό βιβλίο, “Παραπάτημα στη Χαρά”, του Σωτήρη Παστάκα, ψυχιάτρου και ιδρυτή της Επιθεώρησης Ποιητικής Τέχνης “Ποιείν”, www.poiein.gr, εγκαινιάζει τη νέα ποιητική σειρά “Ποιείν” των εκδόσεων Μετρονόμος.
Ακολουθώντας τη διαδοχή των χρωμάτων της ίριδας και μακριά από κάθε είδους ποιητικούς περιορισμούς και ωραιοποιήσεις μονολογεί ποιητικά προσωπογραφώντας τον εαυτό του παρέχοντας ταυτόχρονα το εισιτήριο σε κάθε αναγνώστη να εντοπίσει τη δική του θέση μέσα στο “κάδρο” που λέγεται “Ζωή”.
Η γνώριμη λεπτή ειρωνεία, η ρέουσα αφηγηματικότητα και ο ιδιόρρυθμος παρατακτικός λόγος του ποιητή -όπου το καθημερινό αναμετράται με το άπειρο- εσωκλείονται με τον καλύτερο δυνατό τρόπο στο νέο του ποιητικό βιβλίο το οποίο εκδίδεται τη στιγμή της ποιητικής του ωριμότητας, τη στιγμή, δηλαδή, της συνειδητοποίησης.

Ο δόκτωρ Ψ και οι ασθενείς του
Ένας ψυχίατρος που αποφεύγει την παρέα των συναδέλφων του (τους οποίους ωστόσο παρατηρεί αμείλικτα και καταγράφει τα τικ και τις συμπεριφορές), και προτιμάει τη φιλία με μουσικούς, ζωγράφους, ποιητές, ηθοποιούς, πρεζάκια, φυλακόβιους και θεότρελους. Ένας ψυχίατρος που γράφει ποιήματα μας μιλάει με χιούμορ και αυτοσαρκασμό για τα μείζονα ψυχιατρικά θέματα: την απώλεια, τον έρωτα, τη φιλία , το σεξ, το αλκοόλ, τα ναρκωτικά, την αυτογνωσία και συνταγογραφεί ανύπαρκτα φάρμακα. Στα αλήθεια και στα ψέματα των παραπάνω σειρών ο αναγνώστης θα ανακαλύψει από μόνος του αυτό που ήξερε ήδη από τον τίτλο: τον ψεύτη και το Ψυχίατρο Δρ. Ψ.

Ποίηση
Το αθόρυβο γεγονός (1986)
Η μάθηση της αναπνοής (1990)
Ο κοινωνός των αποστάσεων (1997)
Νήσος Χίος (2002)
Η μάθηση της αναπνοής σε τρεις κινήσεις (2006)
Προσευχές για φίλους (2007)
Χόρχε (2008)
Όρος Αιγάλεω (2009)
Χαμένο κορμί (2010)
Ύποπτος φυγής (2010)
σώμαΜΕσώμα (2011)
Τριλογία (2012)
Συσσίτιο (2012)
Παραπάτημα στη χαρά (2012)
Τόποι τόπι (2014)

Αφηγήματα
Ο δόκτωρ Ψ και οι ασθενείς του (2015)

Δοκίμια – Μελέτες
Εγκόλπιον του καλού αναγνώστη (2001)

Συλλογικά έργα
Poste Restante (2011)
Η μπάρα (2013)

Μεταφράσεις
Sandro Penna, Ποιήματα (1981)
Vittorio Sereni, Frontiera Diario d’Algeria gli stumenti umani (1981)
Umberto Saba, Ποιήματα (1988)
Cristiana Leoni, Η Αθήνα του Περικλή με ξεναγό τον Σωκράτη (2003)
Συλλογικό έργο, Ανθολογία ιταλικής ποίησης (2011)

Πηγές: BIBLIONET, Εκδόσεις Πλανόδιον, Νεφέλη, Μελάνι, Σαιξπηρικόν, Οδός Πανός, Μετρονόμος

Επισκέψεις: 48