Βίβιαν Αβρααμίδου – Πλούμπη


Η ψυχή του χρυσού
Τον Νοέμβριο του 1589, ο Ενετός εκπρόσωπος της γερμανικής τράπεζας Fugger, έστειλε την εβδομαδιαία του έκθεση στους εργοδότες του στο Augsburg. Αντί των συνηθισμένων οικονομικών, πολιτικών και εμπορικών αναφορών, η έκθεση αναλωνόταν σε μια και μοναδική είδηση: την έλευση στη Βενετία ενός Κύπριου αλχημιστή ονόματι Marco Bragadino, που “είναι ικανός να μετατρέψει τα κοινά μέταλλα σε χρυσό”.
Μια πραγματική ιστορία ενός νεαρού τυχοδιώκτη από την Αμμόχωστο, που μετά την άλωση της πόλης από τους Οθωμανούς, ξεκινά την περιπλάνησή του στις αρχοντικές αυλές της Ευρώπης. Με δανεικό όνομα, μπόλικη καπατσοσύνη, τόλμη και οξυδέρκεια κι ένα δαχτυλίδι με κόκκινη πέτρα τουρμαλίνη, σαρώνει τις μεγάλες πόλεις του δέκατου έκτου αιώνα, μοιράζοντας ελπίδες και υποσχέσεις που αναστατώνουν τους οίκους των ευγενών.
Πρόσωπα λιγότερο ή περισσότερο γνωστά, διασταυρώνονται με τους ήρωες του μυθιστορήματος για να σκιαγραφήσουν ένα ευρωπαϊκό κόσμο μετά το τέλος του Μεσαίωνα, την ώρα της μεταμόρφωσης και της αναγέννησής του.

Στο αδιέξοδο
Εκεί που η Ιβηρική ακουμπά στην Αφρική, στο πιο νοτιοδυτικό άκρο της Μεσογείου, γεννιέται σήμερα ένα νησί, η Άκρα Λεύκα. Κι εκεί, στην πιο όμορφη πόλη του νησιού, θα αποθέσουμε τις αποσκευές μας γυρνώντας λίγο πίσω στο χρόνο, στη δεκαετία του ’60. Την πόλη την ονομάσαμε Ζόρα. Θα μπορούσαμε όμως να της δώσουμε οποιοδήποτε όνομα. Όπως κι αν την ονομάζαμε, τα γεγονότα δεν θα άλλαζαν. Ίδια ή διαφορετικά, συνταρακτικά ή ασήμαντα, τραγικά ή ευχάριστα, τα γεγονότα θα συνέβαιναν παντού. Εκείνο όμως που μένει είναι το χρώμα που θα πάρει τελικά η πόλη. Κι αυτό εξαρτάται απ’ το ρόλο που παίζουν οι άνθρωποι, είτε είναι πρωταγωνιστές είτε κομπάρσοι.

Προσωπεία περικείμενοι
Η νεαρή δημοσιογράφος Χριστίνα Χύτα φτάνει στον αρχαιολογικό χώρο της Πέτρας ελπίζοντας ν’ αφήσει για λίγο πίσω της τα προβλήματα που ταλαιπωρούν την οικογένειά της τα τελευταία χρόνια, αλλά και την εσωτερική σύγκρουση που υφίσταται η ίδια μετά από ένα πρόσφατο χωρισμό. Σε μια πληροφορία που κατάφερε να αποσπάσει, η οποία σχετίζεται με παράνομες ανασκαφές στον αρχαιολογικό χώρο, αποθέτει όλες τις ελπίδες της για μια καινούργια αρχή στη ζωή της. Εκεί όμως θα βρεθεί να αντιπαλεύει με τις μνήμες της και ταυτόχρονα με τα παράδοξα ενός “ξένου” παρόντος, που διεκδικεί πιεστικά να γίνει και δικό της.
Μια παραβολή για τη σύγκρουση που αντιμετωπίζει ο άνθρωπος στη ζωή του ανάμεσα στην προσπάθεια για την αποκάλυψη της αλήθειας και την παραίτηση μπροστά στο ανώφελο, την πάλη για το δίκιο και την εκδίκηση, την αποσιώπηση και την τιμωρία.

Μέλι για την κυρά
Με όλα όσα έχουν δει τη δημοσιότητα μετά τον ξαφνικό θάνατό του, ο άνθρωπος που αποκρυπτογράφησε την Γραμμική Β αποφασίζει να μιλήσει. Νιώθει πως το οφείλει στα παιδιά του και τη γυναίκα του, στους φίλους και τους συνεργάτες του.
Η περιέργειά του για ένα ερευνητικό πρόγραμμα που αναλαμβάνει η Μάρω Σταυρίδη τον οδηγεί στην Αθήνα, απ’ όπου -παρακολουθώντας από κοντά την ιδιόμορφη ιστορία της- φωτίζει παράλληλα και το δικό του σύντομο πέρασμα από τη ζωή, ξεδιπλώνοντας και αποκαλύπτοντας για πρώτη φορά κάποιες πτυχές που ίσως καταφέρουν να ξεδιαλύνουν το μυστήριο που λέγεται “Μάικλ Βέντρις”.

Στο ρήγμα του χρόνου
“Γεγονότα με μεγάλες συνέπειες μπορούν να προέλθουν από ασήμαντα περιστατικά”, είχε γράψει ο Τίτος Λίβιος.
Έντεκα ανεξάρτητες ιστορίες των κατοίκων ενός νησιού του Ειρηνικού που ακουμπά στον 180ό μεσημβρινό πλάθουν την εικόνα της ζωής πάνω στο νησί, όπου η διακυβέρνηση του “Καρχαρία” -όπως αποκαλούν οι κάτοικοι τον επί σαράντα τρία χρόνια δικτάτορα-Κυβερνήτη τους- κρατά τη δημοκρατία αλυσοδεμένη.
Μια μέρα ο Κυβερνήτης αποφασίζει να μετατοπίσει τη ζώνη ώρας στην οποία ανήκει το νησί και να περάσει τη Διεθνή Γραμμή Ημερομηνίας. Ένα ολόκληρο εικοσιτετράωρο πρέπει να διαγραφεί απ’ τις ζωές όλων τους, γεγονός που προκαλεί απρόσμενες επιπτώσεις.

Ανεμόεσσα
Και άλλες ιστορίες κάτω από τα οικόσημα της Πράγας

Γκαίρλιτς
Δύσκολα χρόνια, αλλεπάλληλοι πόλεμοι, ρευστά σύνορα, εθνικός διχασμός, προσφυγιά, πόνος. Και μέσα σ’ όλα αυτά μια δυνατή φιλία, που σημαδεύει για πάντα τις ζωές των ανθρώπων.
Στη μέση ενός παρανοϊκού πολέμου, εφτά χιλιάδες ελληνικές ψυχές βρέθηκαν αποκλεισμένες σε μια πόλη της Γερμανίας. “Γκαίρλιτς”, τους είπαν πως την έλεγαν, μόλις τους άδειασαν από τα τρένα. “Τι είναι εδώ; Το ξέφωτο του πολέμου;” αναρωτήθηκε ένας φαντάρος. Ιδέα δεν είχαν για τον προορισμό τους στη διάρκεια του μακρινού ταξιδιού. Πώς βρέθηκαν εκεί; Γιατί εκεί; Ποια θα ’ταν η τύχη τους; Κανείς δεν μπορούσε να απαντήσει με βεβαιότητα. Τη μια μέρα βρίσκονταν στην Καβάλα με το βουλγάρικο στρατό έτοιμο να εισβάλει, και την επόμενη βρέθηκαν φορτωμένοι σαν σακιά στα τρένα -ένα ολόκληρο Σώμα Στρατού- ανηφορίζοντας προς το άγνωστο. Κι η Ελλάδα έμενε πίσω μοιρασμένη στα δυο. Ο Βασιλιάς και οι δικοί του να προσποιούνται πως δεν καταλαβαίνουν τις βλέψεις των Βουλγάρων, κι ο Βενιζέλος, έτοιμος να χορέψει στο χορό των Αγγλογάλλων, να προσδοκά πως μετά τη σίγουρη -κατά την άποψή του- νίκη θα κατέφθαναν τα “δώρα των Μάγων”.
Κι αυτοί εκεί. Σε μια πόλη άγνωστη, μακριά ακόμα κι απ’ τον απόηχο του πολέμου, όπου το μόνο που τον θύμιζε ήταν η απουσία ανδρών και η έλλειψη τροφίμων.

Μυθιστορήματα
Η ψυχή του χρυσού (2009)
Στο αδιέξοδο (2011)
Προσωπεία περικείμενοι (2012)
Μέλι για την κυρά (2013)
Γκαίρλιτς (2017)

Διηγήματα
Στο ρήγμα του χρόνου (2014)
Ανεμόεσσα (2015)

Πηγές: BIBLIONET, Εκδόσεις Αλεξάνδρεια

Επισκέψεις: 39