Ελλη Φρεγγίδου


Από στέγη σε στέγη
ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΚΙ ΑΛΛΟΙ ΟΡΙΖΟΝΤΕΣ
Το νιώθω,
υπάρχουν κι άλλοι ορίζοντες,
κι άλλες προοπτικές,
κι άλλοι φοβισμένοι άνθρωποι,
που σε κάθε γνωριμία
βάζουν όλο και βαθύτερα τα χέρια στις τσέπες.

Υπάρχουν κι άλλες γωνιές,
κι άλλες απάτητες κορυφές,
κι άλλες όψεις ανείδωτες.

Λίγο δεξιά, λίγο αριστερά,
και δε σημαίνει πως βλέπω πάντα από το κέντρο.

Λίγο θα γονατίσουμε,
Λίγο θ’ ανασηκωθούμε στις μύτες,
Θα συντονίσουμε κάπως το βήμα μας στο ρυθμό.

Υπάρχουν κι άλλοι ορίζοντες,
κι άλλες προοπτικές,
κι άλλοι φοβισμένοι άνθρωποι.

Φαινόμενο της εποχής ο λήθαργος
Σημείο των καιρών η νάρκη

Βουτιά σε παγωμένα νερά.

Δικαίωμα φωτός
ΚΑΘΙΔΡΗ
Θα κάνω πάλι τις ίδιες κινήσεις
τα ίδια βαριεστημένα βήματα αναχώρησης.
Θα αφήσω τους ίδιους ήχους
να καλπάζουν στης ματαιότητας το ξεχείλισμα.
Κι όταν τερματίζω κάθιδρη,
σμιλεύοντας αργά την ελευθερία μου,
δεν μπορείτε να φανταστείτε τη θλίψη μου
στο απέραντο κενό πώς βασιλεύει.

ΠΑΡΗΧΗΣΗ
Τα ποιήματα
τα φοράω κατάσαρκα
‒ δίοδος της ενθύμησής σου.
Στα χείλη μου οι πρώτες συλλαβές σκαρφαλωμένες.
Σημεία στίξεως στον κάθε κουρασμένο μου σπόνδυλο.
Μακρά η παύση στους μηρούς
‒ ανάσα διαπραγμάτευσης.
Και εκείνη η ουλή πλάι στο γόνατο
‒ποιητική αδεία‒
εκγύμναση της προσοχής.

Να διαβάζεται «διψώ», «αγαπιέμαι», «αφήνομαι»
ως μια ανέλπιστη παρήχηση του έρωτα για σένα.

Ποίηση
Από στέγη σε στέγη (2011)
Δικαίωμα φωτός (2015)

Πηγές: BIBLIONET, Εκδόσεις Κέδρος, frengidou.blogspot.gr

Επισκέψεις: 24